از نفس چون فلس ماهی رنگ می بندد حباب

تا قناعت رشته دارگوهر جمعیت است

خاک بر جا مانده من آبرو دارد خطاب

گر به دریا سایه اندازد غبار هستی ام

می کند اسباب راحت پایه غفلت قوی

بر بساط سایه همچون کوه سنگین است خواب

امتیاز جزء وکل در عالم تحقیق نیست