می کند اسباب راحت پایه غفلت قوی

خاک بر جا مانده من آبرو دارد خطاب

گر به دریا سایه اندازد غبار هستی ام

از نفس چون فلس ماهی رنگ می بندد حباب

بر بساط سایه همچون کوه سنگین است خواب

امتیاز جزء وکل در عالم تحقیق نیست

هیچ نتوان کرد از خورشید تابان انتخاب