چه نشئه داشت می ساغر سبکروحی

ز فربهی نکنی تکیه برسرین حباب

مقیم پرده ناموس فقر باید بود

کجاست دست که برداری آستین حباب

که گشت موج گهر درد ته نشین حباب

سحاب مزرعه اعتبار منفعلی ست

تو هم نمی زعرق ریزبرزمین حباب