چون به پستی می شود مایل جوش آهنگ است آب

می کند در خود تماشای بهارستان رنگ

از برای سرخوشی در طبع گل بنگ است آب

پیکر تسلیم ما چنگ بساط عیش ماست

دام اندوه است ما را هرچه جز آزادگی است

منصب گوهر اگر بخشد دل تنگ است آب

از سراب اعتبار اینجا دلی خوش می کنم