شبنم گل می چکد آنجا ز ظرف آفتاب

بسکه اقبال جنون ما بلند افتاده است

می توان عریانی ماکرد صرف آفتاب

در عرق اعجاز حسن او تماشا کردنی ست

هرکجا با مهر رخسارتو لاف حسن زد

هم زپرتو بر زمین افتاد حرف آفتاب

ما عدم سرمایگان را لاف هستی نادر است