هرکجا با مهر رخسارتو لاف حسن زد

می توان عریانی ماکرد صرف آفتاب

در عرق اعجاز حسن او تماشا کردنی ست

شبنم گل می چکد آنجا ز ظرف آفتاب

هم زپرتو بر زمین افتاد حرف آفتاب

ما عدم سرمایگان را لاف هستی نادر است

ذره حیران است در وضع شگرف آفتاب