به این صفا نتوان جلوه صباحت داد

فتاده است به فکرکتان من مهتاب

در آن بساط که شمع طرب شود خاموش

زپنبه سرمینا برون فکن مهتاب

گذشته است ز خوبان سیمتن مهتاب

به هر طرف نگری عیش می خرامد و بس

ز بس که کرد به فکر سفر وطن مهتاب