عذر دماغ مستان مسموع هیچکس نیست

از نی بلندگردید شور نوای مطرب

تا ما خموش بودیم شوق توبی نفس بود

این اغنیا ندارند فیض غنای مطرب

یارب که گیسوی چنگ افتد به پای مطرب

قانون به زخمه نازان ، دف از تپانجه خندان

بر ساز ما فتاده ست یکسر بلای مطرب