طره مشکین او هم تازه کرد ایمان شب

در خم آن زلف خون شد طاقت دلهای چاک

صبح ما آخرشفق گردید در زندان شب

با جمالش داد هرجا دست بیعت آفتاب

از حوادث فیض معنی می برند اهل صفا

می فروزد شمع صبح از جنبش دامان شب

مژده ای ذوق گرفتاری که بازم می رسد