خط او بر صبح پنداری شبیخون نامه ای سث

می فروزد شمع صبح از جنبش دامان شب

مژده ای ذوق گرفتاری که بازم می رسد

نکهت زلف کسی از دشت مشک افشان شب

روی او فردی ست گویی د ر شکست شان شب

لمعه صبحی که می گویند د ر عالم کجاست

اینقدرها خواب غفلت نیست جزبرهان شب