گشادکار خود از بند این نقاب طلب

هزار جلوه در آغوش بیخودی محواست

جهان شعورطلب می کند تو خواب طلب

ببند پرده به چشم و دلت ز عیب کسان

نیاز و ناز همان درد و صاف یک قدحند

چوپای او سر ما هم از آن رکاب طلب

دل گداخته بیدل نیاز مژگان کن