عیش وصال و ذوق کنار آرزوی کیست

خون بسته است ازغم آن لعل پان به لب

دندان شکسته ای که فشارد زبان به لب

ماییم و حرف بوسی ازآن آستان به لب

صبحی تبسمی به تامل دمانده ایم

زان گرد خط که نیست چو حرفش نشان به لب