خواهی نفس فروکش و خواهی به ناله کوش

بندی زبان به کام که یابی دهان به لب

دلکوب فطرت است حدیث سبکسران

چون پنبه نام کوه نیایدگران به لب

جولان عمررا نکشدکس عنان به لب

خلقی به حرف وصوت فشرده ست پای جهد

راهی چو خامه می رود این کاروان به لب