بندی زبان به کام که یابی دهان به لب

عشاق تا حدیث وفا را زبان دهند

چون شمع می دود همه اجزایشان به لب

بی خامشی گم است سررشته سخن

دلکوب فطرت است حدیث سبکسران

چون پنبه نام کوه نیایدگران به لب

خواهی نفس فروکش و خواهی به ناله کوش