چون شمع می دود همه اجزایشان به لب

از بسکه امتحانکده وهم هستی ام

آید نفس چوآینه ام هر زمان به لب

عشاق تا حدیث وفا را زبان دهند

بی خامشی گم است سررشته سخن

بندی زبان به کام که یابی دهان به لب

دلکوب فطرت است حدیث سبکسران