ای دل دیوانه کارت با غم عشق اوفتاد

چشم بگشایم اگر بگذاردم افسانه ات

نی سراغ دل زگردون یافتم نی بر زمین

هم تو فرما تا درین صحرا چه شد دیوانه ات

در چه مزرع کشت ذوق سینه چاکی دانه ات

در عرق گم شد جبین فطرت از ننگ هوس

آه از آن گنجی که گردید آب در ویرانه ات