در عرق گم شد جبین فطرت از ننگ هوس

هم تو فرما تا درین صحرا چه شد دیوانه ات

ای دل دیوانه کارت با غم عشق اوفتاد

در چه مزرع کشت ذوق سینه چاکی دانه ات

آه از آن گنجی که گردید آب در ویرانه ات

درگشاد کاش دعوی ییش بردن سعی لاف

کس نپرسید ای کلید وهم کو دندانه ات