سیر خرابات دلست آنجاکه می سایی قدم

چون شمع زافسون نفس خودآتشی در خانه ات

تمهید عیش ای بیخبر فرصت ندارد آنقدر

تا شیشه قلقل کرده سر می رفته از پیمانه ات

غلتیده هستی تا عدم در لغزش مستانه ات

میتاز چندی پیش وپس تا آنکه گردی بی نفس

چون اره باید ریختن درکشمکش دندانه ات