کرد نومیدی علاج چشم زخم هستی ام

آتش نومیدی این شعله ما را خام سوخت

ای شرار سنگ جهدی کن ز افسردن برآ

بیش ازین نتوان به داغ منت آرام سوخت

عطسه صبحم سپندی در دماغ شام سوخت

بیدل از مشت شرار ما به عبرت چشمکی ست

یعنی آغازی که ما داریم بی انجام سوخت