اینقدر دانم که در یاد کسی نالید و سوخت

خاک عاشق جامه احرام صد دردسر است

برهمن زین داغ صندل برجبین مالید و سوخت

ازتب و تاب سپند این بساط آگه نی ام

حلقه صحبت دماغ شعله جواله داشت

تا به خود پیچید تامل رنگ گردانید و سوخت

دوزخی نقد است وضع خودسری هشیار باش