تا به خود پیچید تامل رنگ گردانید و سوخت

ازتب و تاب سپند این بساط آگه نی ام

اینقدر دانم که در یاد کسی نالید و سوخت

حلقه صحبت دماغ شعله جواله داشت

دوزخی نقد است وضع خودسری هشیار باش

شمع اینجا یک رگ گردن به خود بالید و سوخت

انفعال عالم بیحاصلی برق است و بس