حلقه صحبت دماغ شعله جواله داشت

برهمن زین داغ صندل برجبین مالید و سوخت

ازتب و تاب سپند این بساط آگه نی ام

اینقدر دانم که در یاد کسی نالید و سوخت

تا به خود پیچید تامل رنگ گردانید و سوخت

دوزخی نقد است وضع خودسری هشیار باش

شمع اینجا یک رگ گردن به خود بالید و سوخت