صبحی دمید و سر به گریبان پاره سوخت

چشم حصول داشتن آیین عقل نیست

از مزرع سپهرکه تخم ستاره سوخت

از وحشت غبار شرر فرصتم مپرس

امید فال امن مجو، از شرار من

کز برق نیتم اثر استخاره سوخت

چون زخم کهنه ای که به داغش دوا کنند