امید فال امن مجو، از شرار من

از مزرع سپهرکه تخم ستاره سوخت

از وحشت غبار شرر فرصتم مپرس

صبحی دمید و سر به گریبان پاره سوخت

کز برق نیتم اثر استخاره سوخت

چون زخم کهنه ای که به داغش دوا کنند

بیچاره دل ز غیرت اظهار چاره سوخت