گاه عرض سرنوشت ناتوانیهای من

تا به پروازی رسم اندیشه چندین بال ریخت

همچو دل آیینه وهمی به دست افتاده است

می توان از لاف هستی یک جهان تمثال ریخت

تا رقم در جلوه آید، کلک قدرت نال ریخت

یک نفس چون سایه گشتم، غافل از خورشید عشق

بر سراپایم سواد نامه اعمال ریخت