تا رقم در جلوه آید، کلک قدرت نال ریخت

همچو دل آیینه وهمی به دست افتاده است

می توان از لاف هستی یک جهان تمثال ریخت

گاه عرض سرنوشت ناتوانیهای من

یک نفس چون سایه گشتم، غافل از خورشید عشق

بر سراپایم سواد نامه اعمال ریخت

آبم از شرم سماجت پیشگان این چمن