مو چتر شد و سایه گل بر سر من ریخت

افسون غنا خواب مرا تلخ برآورد

این آب نمک بود که بر گوهر من ریخت

آن روز که یازید جنون دست حمایت

عمری ست سراغ دل گمگشته ندارم

یارب به کجا این ورق از دفتر من ریخت

چون شعله پس از مرگ به خود چشم گشودم