چو غباز واعظ عبرتی و هواست پایه منبرت

چو حباب غیرلباس تو چه توقع وچه هراس تو

نه تو مانی و نه قیاس تو، چوکشند جامه زپیکرت

نه عروج نغمه قدرتی ، نه دماغ نشئه فطرتی

به دماغ افشره عنب مپسند این همه تاب وتب

که ز سیر انجمن ادب فکند به عالم دیگرت

زفسون مطرب و چنگ آن ، مکش آنقدر اثر فغان