به دماغ افشره عنب مپسند این همه تاب وتب

نه تو مانی و نه قیاس تو، چوکشند جامه زپیکرت

نه عروج نغمه قدرتی ، نه دماغ نشئه فطرتی

چو غباز واعظ عبرتی و هواست پایه منبرت

که ز سیر انجمن ادب فکند به عالم دیگرت

زفسون مطرب و چنگ آن ، مکش آنقدر اثر فغان

که به فهم ناله عاجزان کند التفات هوس گرت