بعد مردن نیز پروازی ست در خاکسترت

ای حباب از صفر اوهام اینقدر بالیده

یک نفس دیگر بیفزا گر نیاید باورت

آتش این کاروان در هیچ حال آسوده نیست

کاش از این هستی صدای الرحیلی بشنوی

می کشد هر صبح چندین پنبه ازگوش کرت

ای می مینای عشرت از تکلف پر منال