بی گمان این حلقه افکند ه ست بیرون درت

زین دبستان معنی جمعیتت روشن نشد

چون سحر از بس پریشان بود خط مسطرت

سر به زانو دوختن آنگه خیال محرمی

همچو شمعت قربت هستی بلاگردان بس است

رنگها داری که می گردد همان گرد سرت

تا به کی بندی وبال خود به دوش دیگران