نقش پای ناقه هم آیینه مقصد نماست

تا ز نقش پای گلگون بیستون دارد سراغ

کوهکن را در نظر، هر سنگ ، لعل بی بهاست

عشق دوراست ازتسلی ورنه مجنون مرا

طره اوبسکه در خون دل ما غوطه زد

چون رگ گل شانه هم انگشت در رنگ حناست

در طریق جستجو هر نقش پایم قبله ای ست