هرکه را از نشئه معنی ست سیری خامش است

درگداز آرزو هم جوش دریای بقاست

معنی دود ازکتاب شعله انشا کرده اند

هرکجا او جلوه دارد ناز هستی مفت ماست

ساغر لبریز اگر صدلب گشاید بی صداست

عالمی سرگشته است از اضطراب گریه ام

اشک من سرچشمه د وران چندین آسیاست