عالمی سرگشته است از اضطراب گریه ام

هرکجا او جلوه دارد ناز هستی مفت ماست

هرکه را از نشئه معنی ست سیری خامش است

ساغر لبریز اگر صدلب گشاید بی صداست

اشک من سرچشمه د وران چندین آسیاست

می کند هر جزوم از شوق توکار آینه

خامه تصویرم و هر موی من صورت نماست