نفس ، در خانه آیینه رسواست

بکن حفظ نفس تا می توانی

که نخل زندگی ، زین ریشه برپاست

چو دل روشن شود، هستی غبار است

شدم خاک و غبارم هیچ ننشست

هنوزم ناله های درد پیداست

سبک بگذر ز دلهای اسیرا ن