سبک بگذر ز دلهای اسیرا ن

نفس ، در خانه آیینه رسواست

شدم خاک و غبارم هیچ ننشست

هنوزم ناله های درد پیداست

که تمکین تو سنگ شیشه ماست

فلک ، گرد خرام کیست ، یارب

ز پا ننشست تا این فتنه برخاست