داغ معاش خودیم، غفلت فاش خودیم

خاک ره بیکسی ست کز سر ما برنخاست

دل به هوا بسته ایم ، از هوس ما مپرس

با همه ببگانه است آنکه به ما آشناست

غیر تراش خودیم ، آینه از ما جداست

آن سوی این انجمن نیست مگر وهم و ظن

چشم نپوشیده ای عالم دیگر کجاست