آن سوی این انجمن نیست مگر وهم و ظن

با همه ببگانه است آنکه به ما آشناست

داغ معاش خودیم، غفلت فاش خودیم

غیر تراش خودیم ، آینه از ما جداست

چشم نپوشیده ای عالم دیگر کجاست

دعوی طاقت مکن تا نکشی ننگ عجز

آبله پای شمع در خور ناز عصاست