دعوی طاقت مکن تا نکشی ننگ عجز

غیر تراش خودیم ، آینه از ما جداست

آن سوی این انجمن نیست مگر وهم و ظن

چشم نپوشیده ای عالم دیگر کجاست

آبله پای شمع در خور ناز عصاست

گر نه ای از اهل صدق دامن پاکان مگیر

آینه و روی زشت ، کافر و روز جزاست