چشم نپوشیده ای عالم دیگر کجاست

داغ معاش خودیم، غفلت فاش خودیم

غیر تراش خودیم ، آینه از ما جداست

آن سوی این انجمن نیست مگر وهم و ظن

دعوی طاقت مکن تا نکشی ننگ عجز

آبله پای شمع در خور ناز عصاست

گر نه ای از اهل صدق دامن پاکان مگیر