چاره اندیشی ام از فیض الم محرومی ست

ناله خار قدمی دارد و اشک آبله پاست

ساحلی کوکه دهم عرض خودآراییها

هر کجا گوهر من جلوه فروشد دریاست

فکر بی دردی اگر ره نزند درد دواست

همه جا گمشدگان آینه راز همند

من ز خود رفته ام وقرعه به نام عنقاست