فکر بی دردی اگر ره نزند درد دواست

ساحلی کوکه دهم عرض خودآراییها

هر کجا گوهر من جلوه فروشد دریاست

چاره اندیشی ام از فیض الم محرومی ست

همه جا گمشدگان آینه راز همند

من ز خود رفته ام وقرعه به نام عنقاست

نغمه انجمن یاس به شوخی نزند