همه جا گمشدگان آینه راز همند

هر کجا گوهر من جلوه فروشد دریاست

چاره اندیشی ام از فیض الم محرومی ست

فکر بی دردی اگر ره نزند درد دواست

من ز خود رفته ام وقرعه به نام عنقاست

نغمه انجمن یاس به شوخی نزند

سودن دست ندامت زدگان نرم صداست