چین کلفت بر جبینم نقش محراب دعاست

صد هنر در پرده دل فرش اقبال صفاست

بیشتر در خانه آیینه جوهر بوریاست

سجده تعلیم است عجز نارساییهای شوق

شمع دیدی عبرت از هنگامه آفاق گیر

گرد بال شعله فرسودی فروغ بزمهاست

دولت شاهی ندارد بیش از این رنگ ثبات