دولت شاهی ندارد بیش از این رنگ ثبات

چین کلفت بر جبینم نقش محراب دعاست

شمع دیدی عبرت از هنگامه آفاق گیر

گرد بال شعله فرسودی فروغ بزمهاست

کز هواپروردگان سایه بال هماست

مرهم ایجاد است گر طبع از درشتی بگذرد

سنگ این کهسار چون گردد ملایم مومیاست