سنگ این کهسار چون گردد ملایم مومیاست

دولت شاهی ندارد بیش از این رنگ ثبات

کز هواپروردگان سایه بال هماست

مرهم ایجاد است گر طبع از درشتی بگذرد

از هجوم اشک در گرد ستم خوابیده ام

جیب و دامانم ز جوش این شهیدان کربلاست

ناله ها در پرده ساز نگه گم کرده ایم