یک نهنگ مرده اینجا بهر صد ماهی غذاست

عاقبت نقش دو عالم پاک خواهد کرد عشق

شعله بهر خوردن خاشاک یکسر اشتهاست

دهر خلقی را به مرگ اغنیا می پرورد

نغمه ما در غبار عجز توفان می کند

موجها را در شکست خویش تحریر صداست

قامت پیری ز حرصت شد کمینگاه امل