به غیر خودسری از وضع دهر نتوان یافت

غبار رهگذر انتظار، آب بقاست

ز سیر عالم دل غافلیم ورنه حباب

سری اگر به گریبان فرو برد دریاست

عبار نیز درین دشت پیش خود برپاست

به هر طرف که نهی گوش ، یاس می جوشد

جهان حادثه، ساز دل شکسته ماست