جهان حادثه، ساز دل شکسته ماست

به غیر خودسری از وضع دهر نتوان یافت

عبار نیز درین دشت پیش خود برپاست

به هر طرف که نهی گوش ، یاس می جوشد

حباب وار دربن بحر غیر خلوت دل

به گوشه ای که توان یک نفس کشید، کجاست

زبان حسرت مخمور من که ذرتابد