به گوشه ای که توان یک نفس کشید، کجاست

به هر طرف که نهی گوش ، یاس می جوشد

جهان حادثه، ساز دل شکسته ماست

حباب وار دربن بحر غیر خلوت دل

زبان حسرت مخمور من که ذرتابد

ز بس شکسته دلم ساغرم شکسته صداست

ز درد بی اثری فال اشک زد آهم